Mecz Esperance Sportive de Tunis (Wikimedia Commoms)
Piłka nożna to obok boksu i judo najpopularniejsze sporty w Tunezji. Drużyna narodowa regularnie bierze udział w czołowych turniejach mistrzowskich a kluby z tunezyjskiej ligi grają w afrykańskich pucharach.
Skąd się wziął fenomen piłki nożnej w Tunezji?
Pod koniec XIX wieku zmieniło się podejście ludzi do sportu. W owym czasie powstawały w Tunezji różne stowarzyszenia sportowe (głównie francuskie) wspierane przez władze kolonialne by szerzyć ideę sportu. Początkiem następnego stulecia zaczęły powstawać również muzułmańskie stowarzyszenia w Tunisie jak La Musulmane, Zitouna czy żydowskie La Maccabi. Powstawały obiekty wielosportowe w Tunisie, Beja, Gabes czy Ferryville (obecnie Menzel Bourgiba) ale dostęp do nich miały tylko francuscy kolonizatorzy.
W 1904 roku powstał pierwszyb klub z sekcją piłkarską Racing Club de Tunis, jednak dopiero 5 lat później 8 klubów rywalizowało między sobą w pierwszych mistrzostwach Tunezji. Boom na piłkę nożną nastąpił w latach 20. XX w. i to wtedy zaczęły powstawać słynne dziś tunezyjskie kluby sportowe. W styczniu 1919 roku postał Esperance Sportive de Tunis (EST), kiedy rok później powstał Club Africain (CA) wywołało to pewną rywalizację opartą na sąsiedztwie (dzielnice Bab Souika EST i Bab Djedid CA) oraz legendzie o klubie dla biednych Esperance (klub stawiał na muzułmańskich piłkarzy) i dla bogatych Club Africain (grali głównie francuscy i włoscy piłkarze), która żywa jest do dzisiaj. Dopiero w 1939 roku powstała Tunezyjska Federacja Piłki Nożnej. Piłka nożna przez cały ten czas była ważnym środkiem promocji tożsamości narodowej i jedności kraju.
Narodowa Reprezentacja Tunezji
Drużyna narodowa Tunezji w piłce nożnej rozegrała swój pierwszy oficjalny mecz 2 czerwca 1957 roku przeciwko reprezentacji Libii. Noszą przydomek „Orły Kartaginy” od symbolu drużyny orła bielika. Drużyna nosi biało-czerwone barwy od kolorów flagi narodowej.
Drużyna narodowa Tunezji w piłce nożnej rywalizuje w różnych turniejach na arenie międzynarodowej, takich jak Mistrzostwa Świata, Puchar Narodów Afryki (najważniejszy turniej na afrykańskim kontynencie) oraz Puchar Arabski (międzynarodowy puchar wśród narodów arabskich).
Złotym czasem dla tunezyjskiej drużyny narodowej były lata 1962 -1978 kiedy to Tunezyjczycy, grali regularnie w Pucharach Narodów Afryki i po raz pierwszy zakwalifikowali się do Mistrzostw Świata w 1978 roku. Na tym turnieju zagrali też przeciwko Polsce, z którą przegrali.
Czasem odrodzenia dla Tunezyjczyków były lata 1994 – 2002. W tym czasie sięgnięto poraz kolejny po polskiego trenera – Henryka Kasperczak. Wcześniej trenowali drużynę tunezyjską Polacy Ryszard Kulesza oraz tymczasowo Antoni Piechniczek. W erze Kasperczaka pierwszy od 14 lat udało się Tunezji zakwalifikować do najważniejszego turnieju na afrykańskim kontynencie AFCON i co więcej sięgnęła wtedy po finał, gdzie uległa RPA. Potem pod wodzą Kasperczaka drużyna dostała się na Igrzyska Olimpijskie, zakwalifikowała się kolejny raz do Pucharu Narodów Afryki oraz Mistrzostw Świata.
W 2004 roku Tunezja organizowała Puchar Narodów Afryki, który wygrała rywalizując w finale z Marokiem – wygrała 2:1.
Tunezyjska Federacja Piłki Nożnej
W 1957 roku powstała Tunezyjska Federacja Piłki Nożnej, która zastąpiła tunezyjską filię Francuskiej Federacji Piłkarskiej. Federacja zajmuje się organizowanie meczy ligi tunezyjskiej i pucharowych oraz reprezentacji narodowych mężczyzn, kobiet i młodzieży.
Rozgrywki ligowe w Tunezji wyglądają następująco. Najwyższa liga to Ligue 1, w której rywalizuje 16 drużyn (na przestrzeni dekad stan ten sie zmieniał). Mistrz i wicemistrz awansują do kwalifikacji Ligi Mistrzów CAF (odpowiednik europejskiej Ligi Mistrzów na afrykańskim kontynencie). Drużyna z 3 miejsca kwaligikuje się do Pucharu Konfederacji. Dryżyny z 2 ostatnich miejsc spadają do Ligue 2. A tam dwie grupy po 14 zespołów. Następna to liga półamatorska Ligue 3, gdzie rywalizują ze sobą 32 zespołów w dwóch grupach. Najniższa liga amatorska podzielona jest na regiony.
Liga tunezyjska jest uznawana za jedną z lepszych w Afryce. Łącznie aż 12 klubów z Tunezji grało na przestrzeni lat w międzynarodowych turniejach zdobywając 24 tytuły. Najbardziej utytułowaną drużyną w afrykańskich rozrywkach jest Etoile Sportive du Sahel z Sousse (zdobywając aż 9 tytułów) a zaraz za nim Esperance Sportive de Tunis.
Najbardziej utytułowanym zespołem w Tunezji jest Epsperance Sportive de Tunis – aż 34 razy zostały Mistrzami Tunezji. Największy rywal Club Africain jest drugim najlepszym zespołem w dziejach zdobywając 14 tytułów Mistrza.
Najlepsi piłkarze
Tarak Dhiab jest często uważany za najlepszego tunezyjskiego piłkarza w historii. Jako kluczowy rozgrywający Carthage Eagles, ma na swoim koncie 89 występów i 12 bramek . Zdobywca nagrody Afrykańskiego Piłkarza Roku w 1977 roku , pozostaje jedynym Tunezyjczykiem, który zdobył to wyróżnienie.Był także asystującym w meczu z Meksykiem podczas Mistrzostw Świata w 1978 roku i odegrał ważną rolę w jednym z najważniejszych rozdziałów tunezyjskiej piłki nożnej.
Inny legendarnym Tunezyjczykiem z tamtej epoki jest bramkarz Sadok Sassi kojarzony głównie z Mistrzostw Świata’78 gdzie Sassi „pozwolił” strzelić do swojej bramki jednego gola w meczu z Meksykiem.
Youssef Msekni to zawodnik, którego w kadrze można było zobaczyć jeszcze nie tak dawno temu. To chyba jeden z najczęściej powoływanych Tunezyjczyków do kadry w historii mahac na swoim koncie 104 występy. Jego osiągnięcia poza kadrą również są imponujące. Liga Mistrzów CAF w 2011 roku z Espérance de Tunis, po kilka tytułów mistrza Tunezji i serię trofeów w Katarze. Jest również królem strzelców mistrzostw Tunezji w sezonie 2011/12 (17 goli).
Nie można równiez zapomnieć o Wahbi Khazri, który wystąpił w reprezentacji aż 74 razy i zdobył 25 gole , rozgrywający stał się również ważną postacią w Ligue 1 we Francji, gdzie rozegrał 297 meczów dla pięciu różnych klubów : Bastii, Bordeaux, Rennes, Saint-Étienne i Montpellier.
